Εν όψει του
πολυθρύλητου «Νέου Λυκείου», τη σεζόν 2013-2014 , εφαρμόστηκε ο θεσμός της
τράπεζας θεμάτων διαβαθμισμένης δυσκολίας που ελέγχεται για το άγχος και την
πίεση που επέφερε στους μαθητές. Σύμφωνα με στοιχεία της ΟΛΜΕ εξαπλασιάστηκε ο
αριθμός των μαθητών που απέτυχαν ( 1 στους 4 μαθητές της Α' Λυκείου έμεινε
μετεξεταστέος τη σεζόν 2013-14).Συν τοις άλλοις όπως είναι δομημένο το σχολικό
πρόγραμμα του Δημοσίου Λυκείου δεν υπάρχουν περιθώρια για την κάλυψη της
αχανούς ύλης της διαδικτυακής τράπεζας έτσι η μόνη διέξοδος είναι η
παραπαιδεία. Σ΄αυτό το πλαίσιο δεν πρέπει να παραλείψουμε και την εξής
καταγγελία: πλήθος μεγαλοφροντιστών (εμπόρων παιδείας) ελέω δικτυώσεων με στελέχη του ΥΠΕΠΘ είχε μερική ή ολική πρόσβαση
στα θέματα και τα διένειμε στους μαθητές τις παραμονές των εξετάσεων φυσικά με
το αζημίωτο.
Αραγε μετά τον δωρεάν
χαρακτήρα της δημόσιας παιδείας που
χρόνια αμφισβήτείται μπαίνει σε εισαγωγικά και η ισοδυναμία των εξεταζομένων
καθώς η σχολική πρόοδος και κατ΄επέκτασιν η δυνατότητα επιτυχίας στις εξετάσεις τείνει να γίνει προνόμιο ολίγων
προνομιούχων.
Βάσει των παραπάνω
ελάχιστοι θα αρνούνταν ότι ο εξορθολογισμός της χειμαζόμενης στα χρόνια της
υφέσεως παιδείας είναι επιτακτικός, ξεκινώντας όμως από τα βασικά ας επισημάνουμε ότι η Ελλάδα
είναι τελευταία σε δημόσιες δαπάνες παιδείας (και ουραγός στην υγεία) την ΕΕ,
την ώρα που επελαύνει στις δαπάνες για την θωράκιση της άμυνας και την
καταστολή της τρομοκρατίας.
Ας μου επιτραπεί επίσης να υποστηρίζω πως η ουσιαστικότερη προσπάθεια εξυγίανσης του
εκπαιδευτικού συστήματος πρέπει να ξεκινήσει απ΄την αμφισβήτηση της δασκαλικής
αυθεντίας, τον περιορισμό της στείρας αποστήθισης πληροφοριών, την πάταξη της
βαθμοθηρίας της τυπολατρίας και παράλληλα την τόνωση της αναζήτησης, της
αυτενέργειας και της συνεργατικής μάθησης. (Μήπως η εμμονή στην ευκτική του
πλαγίου λόγου, την προεξαγγελτική παράθεση και τις μεγαληγορίες των
περισπούδαστων κριτικών της Νέας Ελληνικής Λογοτεχνίας μας έκανε να
υποβαθμίσουμε ή να αγνοήσουμε την διαπάλη συγκεντρωτισμού και ελεύθερου
πνεύματος στην Αντιγόνη του Σοφοκλή, το χρέος του φιλοσόφου στην πλατωνική αλληγορία
του σπηλαίου ή τον αντικομφορμισμό του «ιδανικού αυτόχειρα»Καρυωτάκη.
Τέλος η εκπαιδευτική
πολιτική δεν είναι κομματικό ή υπουργικό φέουδο για να αλλάζει μετά από κάθε
εκλογική αναμέτρηση ή ανασχηματισμό, καθώς απαιτούνται τομές και ριζικοί
μετασχηματισμοί που χρειάζονται το απαραίτητο βάθος χρόνου για να υλοποιηθούν .
Από την άλλη εμείς οι δάσκαλοι πρέπει να τραβούμε εμπρός αποτινάσσοντας τον
έωλο σχολαστικισμό, διαφορετικά το τραγούδι θα μας στοχοποιεί ἐς ἀεί.
Κι οι δάσκαλοι της νεολαίας νταντάδες
κόβουν στα μέτρα τους τους μαθητάδες,
κάθε σημαίας πλαισιώνουν τους ιστούς,
με ιδεώδεις υποτακτικούς,
που είναι στο μυαλό νωθροί,
μα υπακοή έχουν περισσή,
τους έχω βαρεθεί.
Wolf Biermann
μετάφραση: Δημοσθένης Κούρτοβικ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου