Η σημασία της εργατικής πρωτομαγίας

Καλό μήνα φίλτατοι αναγνώστες. Πριν λίγες ώρες υποδεχτήκαμε τον πολυτραγουδισμένο απ’ τη λαϊκή μούσα Μάιο, τον μήνα που γεμίζει με άνθη και αρώματα τη Μητέρα Φύση . Ωστόσο ο Μάιος πέραν απ’ τα χρώματα των λουλουδιών είναι βαμμένος ανεξίτηλα με το χρώμα του αίματος. Ποιός θα μπορούσε να λησμονήσει το πλήθος των απεργών εργατών του Σικάγο που ενώ διαδήλωναν επιδιώκοντας καλύτερες συνθήκες εργασίας πυροβολήθηκαν απ’ την αστυνομική δύναμη της πόλης και θυσιάστηκαν αποτελώντας το σπόρο για την άνθηση του παγκόσμιου εργατικού κινήματος το 1886; Πόσο οικεία μας έγινε η εικόνα της μητέρας που θρηνεί πάνω στο σώμα του νεαρού καπνεργάτη γιού της που «μίσεψε Μέρα Μαγιού» το 1936, καθώς και η θυσία εκατοντάδων πατριωτών από τους Γερμανούς και τους ντόπιους συνεργάτες του κατακτητή την Πρωτομαγιά του 1944 στην Καλαμάτα και στο σκοπευτήριο της Καισαριανής;  Επίσης θα ήμασταν επιλήσμονες ή αν ανιστόρητοι αν παρακάμπταμε το «αυτοκινητιστικό δυστύχημα» που στέρησε στη ζωή στο μάρτυρα της Δημοκρατίας,  και ποιητή Αλέκο Παναγούλη το 1976 (ενώ το πολίτευμα είχε αποκατασταθεί!!!) και τους Γάλλους φοιτητές και μαθητές που έθεσαν τις βάσεις για την κοινωνική έκρηξη στη Γαλλία του Ντε Γκωλ κατά τη διάρκεια του θρυλικού Μαΐου του 1968. Θα μπορούσα να μακρηγορήσω για να αποδείξω την ιερότητα της Πρωτομαγιάς κάνοντας μια αναδρομή σε απαγορεύσεις εορτασμών  της από ειδεχθείς  εγχώριους και αλλότριους δυνάστες αλλά και σε κατασταλτικά μέτρα όπως συλλήψεις και τυφεκισμούς που παρά τη βαρβαρότητά τους δεν έκαμψαν το ηθικό του αγωνιζομένου εργατικού κλάδου που πέραν της κρατικής αναλγησίας έχει πληγεί πολλάκις από «εργατοπατέρες και συνδικαλιστές» οι οποίοι από τη μια φωνασκούσαν για τα δίκαια των εργατών  και από την άλλη εκλεγμένοι συχνά με τακτικές μικροπολιτικής πληρώνονταν αδρά και μετά την συνδικαλιστική τους αποστράτευση γίνονταν στελέχη ακόμα και υφυπουργοί του Πανελλήνιου κατ΄ επίφασιν Σοσιαλιστικού Κινήματος (πρόσφατες περιπτώσεις οι πρώην πρόεδροι της ΓΣΕΕ Πρωτόπαπας και Πολυζωγόπουλος) . Ανακεφαλαιώνοντας τα παραπάνω και λαμβάνοντας υπ όψιν τις σημερινές συνθήκες  (αλλεπάλληλες περικοπές για να διασωθεί η ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας, αύξηση ορίων συνταξιοδότησης, εφεδρεία , απολύσεις, ανησυχητική αύξηση της ανεργίας και της περιοδικής απασχόλησης, ελλιπής ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, εκφασισμός της κοινωνίας) όλοι οι πληγέντες από την κρατική αυθαιρεσία και όχι μόνο οι εργαζόμενοι πρέπει να κατανοήσουμε ότι το μήνυμα της ημέρας είναι περισσότερο επίκαιρο από ποτέ. Για να διεκδικήσουμε λοιπόν καλύτερες ημέρες πρέπει να ξεχυθούμε στους δρόμους τιμώντας αυτούς που χάθηκαν στο Σικάγο διεκδικώντας τα αυτονόητα (8 ώρες εργασία, 8 ώρες ψυχαγωγία, 8 ώρες ύπνο) και να θέσουμε στο περιθώριο όσους ως φερέφωνα της καθεστηκυίας τάξης προσπαθούν να διχάσουν την κοινή γνώμη σε εργαζόμενους και άνεργους, δημόσιους και ιδιωτικούς υπαλλήλους, Έλληνες και ξένους κοκ.αποπροσανατολίζοντας την απ’ τα πραγματικά της προβλήματα. Εύκολα λοιπόν μπορούμε να συμπεράνουμε ότι το σημαντικότερο μας όπλο απέναντι στην γενικευμένη κρατική αυθαιρεσία είναι  η γενικευμένη παλλαϊκή αλληλεγγύη και όχι απλά μια ψήφος επιδοκιμασίας ή διαμαρτυρίας (μιας επίκεινται και τριπλές εκλογικές αναμετρήσεις). Για να μην παρερμηνευτώ  ας προσθέσω ότι κλίμα αλληλεγγύης δε θα καλλιεργηθεί μονάχα μέσω του εορτασμού της ΑΠΕΡΓΙΑΣ (και όχι της αργίας) της Πρωτομαγιάς άπαξ κάθε χρόνο  αλλά μέσω διαρκούς προβληματισμού ελεύθερης έκφρασης  και γόνιμης διακίνησης των ιδεών θα δημιουργηθεί πρόσφορο έδαφος πάνω στο οποίο θα οικοδομηθούν οι προϋποθέσεις κοινής δράσης και  αντίδρασης απέναντι στη αντιλαϊκή πολιτική των κρατούντων και την αυτοκαταστροφική μας παθητικότητα.   Κλείνοντας, θέλω να πιστεύω ότι η καλλιέργεια  μαζικού κινήματος αλτρουισμού θα μας δείξει ότι   το παιχνίδι εξαρτάται από εμάς τους ίδιους και όχι από τρίτους που έχουν το θράσος να παρουσιάζονται ως  προστάτες και λυτρωτές, προς επίρρωσιν της παραπάνω θέσης θα παραθέσω τη φράση του Καζαντζάκη"Σωτηρία θὰ πεῖ νὰ λυτρωθεῖς ἀπ’ ὅλους τοὺς σωτῆρες· αὐτή ’ναι ἡ ἀνώτατη λευτεριά, ἡ πιὸ ἀψηλή, ὅπου μὲ δυσκολία ἀναπνέει ὁ ἄνθρωπος. Ἀντέχεις;" 

Τα επίκαιρα αιτήματα των εργατών του Σικάγο την Πρωτομαγιά του 1886

 Η επίθεση της αστυνομικής δύναμης του Σικάγο στους διαδηλωτές 

Χαρακτικό του Μεσσηνίου χαράκτη Α. Τάσσου (Αλεβίζου) που αναπαριστά την εκτέλεση 200 πατριωτών στο σκοπευτήριο της Καισαριανής την Πρωτομαγιά του '44. (απ' το παράνομο λεύκωμα της κατοχής)